1980 – 2010

30 jaar tennisgeschiedenis

Het verhaal van TC LOGAN

E

r waren eens …
een paar bevlogen tennisfanaten, met kleine kinderen, pas aangeland in Varsenare. Het waren Johan en Guido en ’t was in ’t jaar 1975.
Johan heeft meer “briquepilé” gezien dan rijstpap, dit uiteraard als kleine gast in Nieuwpoort waar zijn vader, als gemeenteontvanger, een tennisclub hielp oprichten en waar zijn voordeur, bij wijze van spreken, opende op een tenniscourt van TC Issera.
Guido stond in 1964 als stichtend lid aan de wieg van Tennisclub Sint-Michiels, in Het Boudewijnpark notabene ! Ze begonnen met 1 terrein in beton en onder impuls van de toenmalige burgemeester Van Maele, die zag dat er een klein maar enthousiast bestuur zijn schouders onder een tennisclub stak, kregen ze het jaar daarop al 3 terreinen en een plaats voor een eigen clubhuis. TC Sint-Michiels werd en is nog steeds een bloeiende tennisclub tussen de andere “groten” van Brugge.
Johan en Guido waren beiden reeds ettelijke jaren lid “in ’t Boudewijnpark”, een sociale tennisclub bij uitstek met veel jeugd en een prachtige sfeer.
In de wetenschap dat een dergelijk initiatief zeker zou aanslaan in Jabbeke, begonnen ze met goede moed aan het project “hoe stichten we ook hier een tennisclub?”…
Maar initiatief nemen in een “gemeentelijke context” is toch een beetje een stukje van jezelf verliezen…

1977

I

n 1977 werden de eerste stappen richting gemeente gezet: de leden van de sportraad, de schepenen, de ex-burgemeester en de burgemeester werden gecontacteerd en er werden gemeenteraadszittingen bijgewoond…met in 1979 als finaliteit de bemerking dat een tennisclub nogal elitair was en dat het enige tennisterrein in Varsenare door elke inwoner gebruikt moest kunnen worden (na het vragen van de sleutel van de omheining op het gemeentehuis!) Anders gezegd : een tennisclub zag het gemeentebestuur niet zitten, was overbodig, niet nodig…
[Ironisch maar waar: in 2009 werden door de gemeente in Varsenare nieuwe tennisterreinen aangelegd, juist op de plaats waar we in 1979 gepleit hadden om ze aan te leggen…]

Na deze koude douche en een 2-tal jaren tijdverlies, kwam Guido eerder toevallig in contact met Omer Vanslembrouck. Omer kweekte een massa kerstsparretjes: 1.000 welgeteld, en wij kunnen het weten, want samen met de stichters van LOGAN en de familie Vanslembrouck hebben we ze in 1980 allemaal verplant om 2 tennisterreinen aan te leggen…!
Dankzij het geloof in een paar mensen en het risico dat Omer wilde nemen, werd tennis in clubverband mogelijk in Jabbeke. We zijn er Omer nog steeds onvoorwaardelijk dankbaar voor!
Maar wie waren de mensen die Logan uit de zandgrond en de achtertuin van Omer getild hebben? Wel, op familiefeestjes gebeuren er soms geweldige dingen, ook in 1979.
Op zo’n bijeenkomst van de familie, waarschijnlijk na een paar pousse-cafés, sloegen we de handen in elkaar en om de ploeg en kwam LOGAN virtueel tot stand. De locatie was gekend, de naam nog niet, de leden waren vooral familie en een brede vriendenkring.
De naam werd - toppunt van spitsvondigheid - een samenvoeging van de namen van de stichters, “L” van Luc Verpoort, “O” van Omer, “G” van Guido, “AN” van Jan De Velder. Op Omer na, waren zij allen familie van Trui en Guido. Als kroon op het werk ontwierp Jan De Velder het logo dat nog steeds onze club siert.
Het prille begin van TC LOGAN situeert zich dus in het jaar 1980.

1981

O

fficieel kwamen we naar buiten in 1981. Dat jaar sloten we ons ook aan bij de VTV die meteen 55 leden rijker was…
Belangrijke voetnoot : Johan was op dat ogenblik tijdelijk uit het zicht verdwenen wegens professionele redenen. Gelukkig kon hij na korte tijd de draad terug oppikken. Als hommage kan de “AN” van JohAN dus ook zeker toegewezen worden aan LogAN!
Zo, nu hadden we een naam, terreinen en spelers maar nog geen afdak om te schuilen als het regende, laat staan een kamertje om ons broekje of rokje aan- of uit te trekken… Maar Omer had voor alles een oplossing : zijn tuinhuisje werd onze eerste “chalet” ! Met zijn 6 m², tafelfrigo en kleedkamertje inbegrepen was het wel een gezellige bedoening, maar daarmee was ook alles gezegd… Dorst? …Men neme een consumptie uit het frigootje en mikke 5fr in het sigarendoosje…

1982

O

onder onze eerste stichtende leden hadden we een architekt , met name Ievan De Coster. Als bestuurslid en echte vrijwilliger tekende hij een plannetje voor een houten chalet, coördineerde de werken, stak zelf de handen uit de mouwen, en samen met een 10-tal andere leden-vrijwilligers bouwden we ons eerste “echte” clubhuis in een paar weken. Het moet gezegd: het was uniek, futuristisch, je kon je er zot op kijken… en het kreeg de naam “den duikboot”…

De officiële opening van onze chalet gebeurde in aanwezigheid van onze betreurde vriend en eerste voorzitter van de VTV, Roger Tourlamain.
Een officiële opening zonder tennis...kan niet. Dus werd er een intern tornooitje georganiseerd. Winnaars zijn onbekend gebleven die dag...

Goede wijn behoeft geen krans en ook LOGAN, een tennisclub met een sterk familiaal karakter, zorg voor de jeugd en een gezonde competitiegeest, ging over de tong… Aanvragen om lid te worden, kregen we aan de lopende band binnen. Maar we hadden slechts twee terreinen! Even in de haren en achter de oren gekrabd…en Omer schoot weer in gang!

1984

I

n 1984 werd er een derde terrein én tennismuur aangelegd met medewerking van leden-vrijwilligers - memorabel en klefferig hoe onze laarzen zich vastzogen in de enorme betonplaat en we met grijze, stijve sokken thuiskwamen… We zijn al met een klein hartje, met een houten kop en met een ei in onze broek naar huis gekomen, maar dát...

En er werd ook nog stevig getennist, spijts - toen al... - stijve ruggen, krakende knieën en weerbarstige knoken - kon ook niet anders, zie boven...maar het heeft ons nooit ontbroken aan soms spirituele invallen ! Wimbledon op Logan...moet kunnen...Lokaal in de club gekend, daarbuiten wat minder, alhoewel in tennismiddens...
Club-finales zoals we er in al die jaren heel wat gekend hebben met steeds terugkerende namen zoals Johan Van Acker, Wim Vandenberghe, Guido Claeys, Peppino Lorenzetti...En niet te vergeten, de zondagse BBQ's, gans de zomer lang met gans de familie...Binnen de besloten gemeenschap van Logan waren de geroosterde "zenuwstukken" van Jan Carlier werelberoemd...als je nog geen zenuwen had, dan was het hier het moment om er te krijgen...
In 1984 werd voor het eerst het "kampioenschap van Jabbeke" ingericht door tennisclub The Fox. Een prima initiatief om heel wat mensen uit Jabbeke te leren kennen en waarderen. Jarenlang werd het evenement om de beurt ingericht door 3 bestaande tennisclubs van Jabbeke. De laatste jaren zit er echter wat gravel in het raderwerk... - hier het verslag van uitgave 1997 op Tc Logan.

1989

O

nze sportieve resultaten gingen de goede kant uit, jaar na jaar. We haalden een paar kampioenentitels binnen, vooral in de reeksen heren en junior-veteranen: in 1983 - 1984 - 1984bis - 1986 – 1987 – finalist in 1988 - een paar vergeten - 1999 (twee titels!) - 2001 Dames IV !

En daar gaan we weer...nog een paar vergeten - 2004 met 2 ploegen in de finale van België, enz…
We konden al onze “diploma’s” niet meer aan de muur hangen van ons klein chaletje…
Daarom, denk ik, besloten we om ons stulpje wat groter te maken… Met een paar - je raadt het nooit - vrijwilligers, plooiden we de voorkant van onze chalet naar omhoog, timmerden we een afgedankte schuifdeur en ramen van Johan waar verondersteld werd dat ze moesten komen, wat roofing en we hadden weer wat meer speelruimte…

1995

B

elangrijk jaar : we werden een echte V.Z.W. ! Met zoveel vrijwilligers “pure sang”was dat alleen maar een officiële bevestiging van een bestaande toestand. Om dat kracht bij te zetten, sloofden we ons die winter uit om onze chalet, gedateerd 1982, wat comfortabeler te maken en te voorzien van wat kleedkamers, met, naar toenmalige normen, goede douches voor heren en dames. Wat een luxe! Ook een overdekt terrasje paste nog net in ons karig budget!

1998

E

n het licht scheen waar het moest schijnen: op onze 3 terreinen.
Er worden vele straffe verhalen verteld over LOGAN, maar ook dit is waar : met een aantal vrijwilligers (weeral!) werden er diepe putten gegraven en kruiwagen na de kruiwagen, volgestort met beton. Er werden pylonen gelast, opgeladen op vrachtwagens en naar Ieper gebracht om te laten galvaniseren. Die constructies werden rechtgezet, lichten gemonteerd en alles aangesloten op onze versterkte schakelkast…Een verhaal van hoe we met een beperkt budget en met inzet van heel wat leden, meer kunnen realiseren dan men denkt. Je staat er niet bij stil hoeveel leden, naast hun beroep, onnoemelijk veel andere talenten hebben…en die hebben we hier ontdekt…!

2003

L

ogan is een innovatieve club, niet alleen in het slaan van krulballen, dropsmaches of sliceopslagen… We hebben ook talent in het ontwerpen van reservatiesystemen! Om ons uurtje tennis vast te leggen, moesten we een sticker kleven op een groot blad in onze chalet. Hilarisch was het om te zien hoe die stickers overplakt werden door andere stickers… Lid Thomas Vandenberghe ontwierp dus voor ons een gloednieuw elektronisch reservatiesysteem zodat we van thuis uit of van op onze werkstek, ons transpiratie-uurtje konden vastleggen. Daarmee waren we ver vooruit op heel wat tennisclubs.
Dat jaar organiseerden we ook voor de eerste keer ons groot open dubbeltornooi. Het was onmiddellijk raak: 170 koppels schreven zich in. En er was ambiance tot diep in de nacht, want alles moest gespeeld worden op 3 terreinen…
Ondertussen steeg het aantal deelnemers tot 375 koppels in 2009 en werden we het 2^de grootste dubbeltornooi van West-Vlaanderen en ver daarbuiten! Misschien is het nog net niet het grootste, zeker het tofste!

2004

H

et jaar van onze eerste sponsors. Er waren aanvankelijk 7 leden die hun club wilden steunen onder de vorm van enige sponsoring. Dankzij hun bijdrage in de toch wel zware kosten die een tennisclub met zich meebrengt, kunnen we elk jaar rondkomen met onze investeringen in mensen en materiaal. Welgemeende dank aan al onze sponsors!
Dat jaar was ook het jaar van ons ‘afzuigsysteem’…Wat hierboven staat heeft daar uiteraard niets mee te maken…Dat roken niet echt thuishoorde in onze kleine chalet werd ons door enkele hoestende leden duidelijk gemaakt. En Patrick Schotte schoot in actie: hij kocht buizen, een ventilator, lijm en zaag en met een paar man hadden we in een mum van tijd een futuristisch afzuigsysteem aan het plafond vastgemaakt – patent : zie aankoper…

2007

D

e druk werd te groot : we hadden té veel leden voor onze bestaande terreinen. Dus Omer krabde zich weer eens achter de oren, overlegde met bestuur en familie en besliste om nog 2 extra terreinen aan te leggen. En weer vonden we voldoende gemotiveerde vrijwilligers om Omer en Jan te helpen, want het was voor LOGAN… Het verhaal van putten graven, beton voeren, kabels leggen, verlichtingspylonen lassen enz…kwam als een echo terug van ’98… En we hadden geluk : we konden rekenen op de zeer gewaardeerde medewerking van Paul De Roose, gerenommeerd landschapsarchitect, voor het naar een hoger niveau optillen van onze totale infrastructuur: 5 terreinen plus toekomstige nieuwe chalet.
Met gemeentelijke steun konden de nodige BPA-wijzigingen aangebracht worden en was het mogelijk te starten met de uitvoering van, naar onze normen, fantastische plannen.

2008

O

nze houten chalet had , na 28 jaren – met het nodige oplapwerk in de loop der jaren – duidelijk zijn beste tijd gehad. Het dak lekte hier en daar, de champignonkweek rond de ramen was niet dramatisch, maar toch… de vloer begon trampolineallures te krijgen - of waren wij het die wat aangeschoten waren…? Het presidium, met Johan als voorzitter, had unaniem beslist om een nieuw clubhuis te zetten, liefst in de zon en met perfect uitzicht over de terreinen. Niet meer en niet minder! Er werden plannen gemaakt en gekraakt, en Anje Van Damme, onze architecte zag op een bepaald ogenblik dat alles in de haak stond. Goed. Onze voorzitter trok nu samen met Omer naar de gemeente en dankzij een vlotte samenwerking met de gemeentediensten, konden we nu onze droom realiseren : een mooi en functioneel clubhuis dat de tand des tijds zou weerstaan.
En daarna, je kunt het al raden, schoot een groot aantal vrijwilligers te hulp om, onder leiding van Jan Vanslembrouck, de tekentafelplannen te helpen realiseren… Maandenlang werd in het weekend gewerkt, d.w.z. spijkers krom geklopt, vingers verbrand, zekeringen laten springen, plaaster geslikt, boren gebroken, lekken gedicht en na veel geworstel met spaghettikabels, een unieke Florizoone-schakelkast gemaakt waar menige elektriciteitsprof jaren werk aan heeft om uit te leggen hoe het mogelijk is dat het wérkt…
én we hebben intussen enorm veel lol gehad!

2009-2010

I

n een tennisclub wordt verondersteld dat er niet alleen in groepsverband een clubhuis gebouwd, verbouwd en geschilderd wordt, maar dat er ook getennist wordt…
In 2009 namen 24 ploegen deel aan de interclubcompetitie en we sleepten enkele titels in de wacht: de jongens 14-jarigen werden kampioen van West-Vlaanderen en daarna finalist van Vlaanderen; ook de jongens van 16 werden kampioen van West-Vlaanderen en daarna zelfs kampioen van heel Vlaanderen; bovendien werden ook onze junior-veteranen kampioen van West-Vlaanderen.

In 2010 steeg het aantal interclubploegen zelfs tot 28 ploegen, m.a.w. een 150-tal spelers die een ontspannende, inspannende en soms weerspannige dag beleven…
Bij het ter perse gaan hadden we 2 West-Vlaamse kampioenenploegen bij de dames, een kampioenploeg van West-Vlaanderen bij de jongens 16 jaar en 2 (verliezende) finalisten West-Vlaanderen, één bij de junior-veteranen en één bij de veteranen !

E

piloog

“Elk voordeel heb zijn nadeel”…koken kost geld en een tennisclub draaiende houden op basis van puur vrijwilligerswerk…dat is straffe toebak, zelfs Hendrik geeft dat toe…vooral als er moet geïnvesteerd worden in bakstenen en dergelijke. Omer deed zijn duit in het zakje, LOGAN eveneens, er werd geld voorgeschoten door heel wat leden en we krijgen steun van de gemeente. Onze toekomst ziet er goed uit! Het is toch prachtig om zien hoe een groep mensen (bestuur en leden) zich jarenlang inzet om onze grote ‘familieclub’ in stand te houden en om zo de jeugd een gezonde invulling van de vrije tijd te bezorgen! LEVE LOGAN!

www.tclogan.be

Tekst : Guido Claeys juni 2010
Tekstnazicht : Geert Benoot

De verzamelde geschiedenis van TC Logan…

Even de (ex-)voorzitters voorstellen, van links naar rechts :

Wim Vandenberghe 1997 – 2000

Johan Van Acker 1993 – 1996 en 2004 - tot heden

Jan Carlier 1989 – 1990

Hugo Deprez 2001 – 2003

Guido Claeys 1980 – 1988 en 1991 – 1992

En iedereen kent Omer !

Bijlage van het VTV : ledenstatistiek TC LOGAN
Aantal leden per jaar – 579 in 2010 -

Aantal leden per leeftijd